Produkcja wosku
Produkcja wosku w naszych pasiekach jest bardzo mała, prawie nie wystarczająca na własne potrzeby. Główną masę wosku uzyskuje się obecnie z przetopienia starych plastrów, znacznie mniej z zasklepów i przypadkowo wyciętych języczków. Przy przetapianiu plastrów pena ilość wosku pozostaje w zboinach – jest ich tym więcej, im straszy był plaster oraz im więcej pokoleń pozostawiło w komórkach oprzędy.(przeczytaj cały artykuł)

Pracownia pszczelarska
Przy każdej pasiece powinno znajdować się pomieszczenie, gdzie pszczelarz składa zapasowe ule, nadstawki, ramki, i sprzęt pasieczny. (przeczytaj cały artykuł)

Ogólne uwagi o wyrobie uli
Przy wyrobie uli jakiegokolwiek sytemu trzeba pamiętać, aby używać najodpowiedniejszego materiału: lekkiego, suchego, ciepłego. Takim materiałem najczęściej używanym są deski z drewna miękkiego i dobrze wysuszonego np. lipowego, sosnowego, świerkowego, osikowego, i rzadziej jodłowego.(przeczytaj cały artykuł)

Wprawianie węzy
Aby węza po wstawieniu jej do ula nie obciągała się i nie fałdowała i aby odbudowane na niej plastry nie wyłamywały się na miodarce
i w czasie przewożenia uli, musi być podtrzymana drutami. Używa się do tego drutu żelaznego, ocynkowanego. Druty można naciągać na ramce pionowo lub poziomo zawsze równolegle – w ulach warszawskich pionowo, w ulach o ramce nisko – szerokiej poziomo.  (przeczytaj cały artykuł)

Węza
W okresie około połowy maja rodziny pszczele są dosyć silne, zaczyna się szybki przyrost liczebny robotnic, przy czym zachodzi potrzeba stałego powiększania gniazda. (przeczytaj cały artykuł)

Podkarmianie i dokarmianie pszczół
Większa ilość zapasów miodowych rodziny pszczelej oraz większość dziennego dopływu nektaru z pól są to czynniki w dużej mierze decydujące o intensywności czerwienia matki. W porze wczesnej wiosny wielkość zapasu ma znacznie większe znaczenie niż dopływ nektaru. Jednak późną wiosną działanie tego czynnika słabnie, a na pierwsze miejsce wysuwa się dopływ nektaru względnie powierzchnia nie zasklepionego miodu.(przeczytaj cały artykuł)

Rabunki pszczół
Wzajemne rabunki pszczół powstają w porze bezpożytkowej, najczęściej na wiosnę i po zakończeniu pożytku głównego. Przyczyniają się do tego zbyt szeroko rozsunięte wyloty, nieszczelne daszki lub zatwory. Następnie zbyt szerokie gniazda w stosunku do siły rodziny, skutkiem czego boczne nie pokryte przez pszczoły ramki są słabo dozorowane. (przeczytaj cały artykuł)

Wymiana i dodawanie matki pszczelej
Zarówno wiosną jak tez w innych porach roku zachodzi potrzeba dodawania matki do bezmatka lub zamiana starej matki na nową.
W tym ostatnim wypadku trzeba wyszukać matkę przeznaczona do usunięcia. Wymaga to pewnej wprawy. Przede wszystkim przy tej pracy trzeba strać się jak najmniej niepokoić pszczoły i dlatego stosuje się bardzo mało dymu i tylko w górze ramek, aby dym nie sięgał w głąb ula.  (przeczytaj cały artykuł)

Matki trutowe i trutówki
Rodziny po utracie matki i nie mające już czerwiu, na którym mogłyby założyć mateczniki ratunkowe stają się prawdziwymi bezmatkami. Bez pomocy pszczelarza, który podda im matkę lub czerw, są one skazane na zagładę. W rodzinach takich można obserwować, jak instynkt pszczół, zazwyczaj tak trafny, prowadzi je w tym wypadku do zagłady. (przeczytaj cały artykuł)

Prace na przedwiośniu
W końcu zimowania na przedwiośniu trzeba poświęcić pasiece dość dużo uwagi, gdyż zazwyczaj w tym czasie w gniazdach pojawia się czerw i warunki zimowania zmieniają się. Pszczelarz powinien częściej niż to robił w zimie kontrolować ule i stosować w razie potrzeby odpowiednie zabiegi. (przeczytaj cały artykuł)

Sprzęt używany przy odbiorze miodu
Miodarka. Przyrząd służący do odbioru miodu z plastrów, bez którego nie może obejść się żadna pasieka. Podstawowymi częściami składowymi miodarki są: klatka na plastry obracająca się na osi i naczynie (beczka), w którym jest ona umieszczona. (przeczytaj cały artykuł)

Główny przegląd wiosenny
Odpowiednim dniem do dokonania przeglądu jest taki, w którym temperatura powietrza przekracza 15 stopni w cieniu. Trzeba pamiętać, że taki dzień może powtórzyć się dopiero po upływie paru tygodni, im zaś wcześniej wykonany zostanie przegląd główny, tym lepiej, dlatego też w żadnym wypadku nie wolno opuszczać tej sposobności. W czasie rewizji ogląda się całe gniazdo, ramkę po ramce (nie ochładzając jednak zbyt długo czerwiu), dla stwierdzenia ilości pszczół, zapasów, powierzchni i jakości czerwiu, stopnia zaperzenia i wilgotności oraz ilości trupa. Przy tym oczyszcza się dno z martwych pszczół i śmiecia, ścianki, beleczki ramek i powałki oczyszcza się ze śladów zaperzenia.(przeczytaj cały artykuł)

Sprzęt i narzędzia niezbędne do prac w pasiece
Maska na twarz. Dla ochrony twarzy przed użądleniem pszczół używa się maski lub siatki. Można używać maski drucianej, wypukłej
z przyszytym workiem z białego płótna.
Podkurzacz. Ogólnie używane są podkurzacze zaopatrzone w mieszek skórzany, przy pomocy którego, dmucha się do wnętrza naczynia blaszanego z żarzącym się próchnem. Naczynie to w górze jest zaopatrzone w zwężający się kominek, którym wychodzi dym.  (przeczytaj cały artykuł)

Rodzaje uli
Mieszkanie pszczele nazywamy ulem, ul zaś wraz z gniazdem pszczelim – pniem. Gospodarstwo pasieczne składa się z pni oraz sprzętu pasiecznego. Wyróżniamy następujące rodzaje uli: (przeczytaj cały artykuł)

Okres zimowy
W tym okresie pszczoły ściągnięte w kłąb zużywają nieduże ilości pożywienia, tylko tyle, ile potrzeba na wytworzenie odpowiedniej temperatury. Wewnątrz kłębu temperatura nigdy nie spada poniżej 12,4oC. Poniżej tej temperatury pojedyncza pszczoła ginie z zimna, to też przy niższej temperaturze otoczenia pszczoła może tylko przez krótki czas pozostawać poza kłębem.
(przeczytaj cały artykuł)

Okres pożytku głównego
Charakteryzuje się z jednej strony pojawieniem się dużej ilości nektaru, z drugiej – szybkim zużywaniem i wymieraniem lotnych pszczół oraz znacznym obniżeniem czerwienia. To ostatnie wywołane jest przez oderwanie młodych pszczół od pielęgnowania czerwiu oraz ograniczenia matki przez wypełnianie większości wolnych komórek nektarem.
(przeczytaj cały artykuł)

Rozmnażanie pszczół
Rójka jest to naturalne zjawisko rozmnażania się społeczeństw pszczelich, bez czego pszczoły w krótkim czasie wymarłyby. Dążenie do rójki jest instynktem głęboko zakorzenionym w naturze pszczoły. Pierwszym objawem budzenia sie nastrojów rojowych jest przystąpienie rodzin do wychowu trutni – samców, bez udziału których rójka byłaby niemożliwa. Składanie jaj na trutnie rozpoczyna się u większości dość silnych rodzin około połowy maja, a nawet wcześniej.
(przeczytaj cały artykuł)

Życie rodziny Pszczelej w ciągu roku
Pod koniec zimy, mniej więcej na sześć tygodni przed pierwszym oblotem wiosennym pszczół, temperatura kłębu zimowego pszczół wzrasta do 34 – 35oC i wówczas pszczoły pobudzają matkę do rozpoczęcia czerwienia, zaczynając odżywiać ją mleczkiem. Mleczko jest nie tylko pokarmem bogatym w białko, ale też i zawierającym pewien związek – tokoferol (witaminę E), działający pobudzający na narządy rozrodcze.
(przeczytaj cały artykuł)

Organizacja pracy pszczelej
Między pszczołami, znajdującymi się w rodzinie, istnieje złożony podział pracy. O tym, jaką pracę podejmie dana pszczoła decyduje przede wszystkim jej wiek. Po wyjściu z komórki młoda pszczoła czyści się i w ciągu pierwszych trzech dni prawie nic nie robi. Siedzi nieruchomo na plastrach z czerwiem lub w komórkach, z których świeżo wygryzły się pszczoły. Od czasu do czasu zajmuje się czyszczeniem ścian tych komórek. Dopiero po 3 – 4 dniach przystępuje do karmienia starszego,  4 – 6 dniowego czerwiu miodem i pyłkiem. Sama przy tym zjada duże ilości tego ostatniego. (przeczytaj cały artykuł)

Spośród licznych przedstawicieli świata owadów pszczoła miodna ma dla człowieka największe znaczenie. Pod względem pożyteczności pszczoły można porównać jedynie z jedwabnikami, które w naszych warunkach klimatycznych maja niewielkie znaczenie gospodarcze.
Korzyści bezpośrednie, jakie dają nam pszczoły, znane są powszechnie: stanowią je cenne produkty dostarczane przez pszczoły: miód, wosk, pyłek, kit, a także jad pszczeli. Korzyści pośrednie z gospodarstw pszczelich polegają na zwiększeniu plonów nasion i owoców roślin uprawnych przez udział pszczół w zapyleniu ich kwiatów. Zdarza się, że korzyści pośrednie z hodowli pszczół mają większą wartość niż jakość i ilość uzyskanych od nich produktów.
Planowa produkcja miodu dobrej jakości nie jest rzeczą łatwą, wymaga od pszczelarza wiele poświęcenia, jak również nie małej ilości wiedzy. Wielką wagę ma tu także doświadczenie, i to zarówno to zaczerpnięte od innych, jak też własne wypracowane na przestrzeni lat.
O podjęciu odpowiednich kroków w pasiece zmierzających do wykonania zamierzonego celu decydują często warunki klimatyczne, których w pełni nie sposób przewidzieć.
Pszczelarstwo to dziedzina gospodarcza bardzo ceniona w przeszłych wiekach, później nieco zapomniana i niedoceniana, a obecnie znów powracająca do łask, ze względu na lecznicze walory produktów pszczelich.
Obecnie, planowa gospodarka w ogromnych pasiekach produkcyjnych, przypomina raczej fabrykę miodu, gdzie niewiele miejsca poświęcane jest samej pszczole, jako owadowi odgrywającemu przecież zasadniczą rolę. Jakość produktów pszczelich jak i wyrobów z nich produkowanych nieodzownie związana jest z właściwymi i harmonijnymi zabiegami samego pszczelarza.
Miód to najpopularniejszy produkt pszczeli, całkowity sposób jego powstawania jest jednak bardzo złożony, miedzy innymi ten proces chcielibyśmy przedstawić w powstającym portalu.
Jednak głównym zamiarem jest próba przedstawienia całokształtu zagadnień związanych z hodowlą pszczół.